Pjenjenje

Pjenjenje (fr. mouse – izgovor mûs, odnosno mousser, izgovor muse što znači pjeniti se) često se i kod nas koristi kao riječ muziranje, pri čemu se češće misli na iskrenje. Nakon otvaranja, primjerice pjenušavog vina, tj. nakon dekompresije počinje oslobađanje CO2 (tako da otopljeni prelazi u plinoviti, a vezani u otopljeni i nakon toga u plinoviti) Dok plin u obliku lančića putuje prema površini tekućine u boci ili u čaši napunjenoj s tim pićem odvija se tzv. iskrenje. Kada iskrice stignu do površine, stvara se pjena koja je s početka obilna, kasnije sve manja. S početka prekriva cijelu površinu, kasnije se kreće prema rubovima čaše gdje nakon kraćeg zadržavanja puca, a plin iz tih mjehurića odlazi u atmosferu. Vrijeme iskrenja i pjenjenja dobro odnjegovanog i pravilno rashlađenoh i posluženog pjenušca (traje oko 30 do 40 minuta), veličina iskrica, broj „lančića“, te izgled pjene (uz boju, bistroću, miris i okus) jedna je od mjera za ocjenu kvalitete pjenušavog vina. Vidi: méthode champenoise.